حنبل » گفته است : « هدبة » به سند خود ، تا منتهى به « براء بن عازب » مىشود از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله مانند آنچه گذشت ، روايت كرده است . « متقى » هم در [ كنز العمال 6 / 397 ] نظير حديث « احمد حنبل » را نقل كرده است و اظهار داشته كه « ابن ابى شيبه » هم اين حديث را روايت نموده است . « محب طبرى » هم در [ الرياض النضره 2 / 169 ] نظير حديث « ابن حنبل » را آورده و اظهار مىدارد كه « ابن سمان » هم اين حديث را متذكر است . « محب طبرى » در « ذخاير » نظير حديث « ابن حنبل » را نقل كرده است و اظهار مىدارد كه حديث مزبور را « احمد » در « مسند » و در « مناقب » هم از حديث « عمر » ، روايت نموده و پس از آن اضافه مىكند كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پس از جمله « و عاد من عاداه » فرمود : « يارى كن كسى را كه على را يارى مىكند ، و دوست بدار كسى كه على را دوست مىدارد » « شعبه » گفته است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : كينه توزى كن با كسى كه كينه على را در دل مىگيرد . [ همان كتاب ] در باب فضايل اصحاب رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله صفحه 12 به سند خود ، از « عبد الرحمن » معروف به « ابن سابط » از « سعد بن ابى وقاص » روايت كرده است كه در يكى از سالهائى كه « معاويه » به حج بيت الله آمده بود ، « سعد » به ديدار او شتافت ، همان زمان سخن از على و نكوهش از او به ميان آمد ، « سعد » از شنيدن سخنان ياوه سرايان ناراحت شد و گفت : از كسى نكوهش مىكنيد كه خود من ، از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » و هم شنيدم خطاب به على عليه السّلام ، مىفرمود : « أنت منّى بمنزلة هارون من موسى الَّا أنّه لا نبّى بعدى » و شنيدم مىفرمود : « لا عطين الرّاية اليوم رجلا يحبّ اللَّه و رسوله » . مؤلف گويد : حديث مزبور را « نسائى » در صفحه 4 خصايصش با اختلافى كه در لفظ دارد ايراد كرده است و پس از آنكه سند حديث را به « عبد الرحمن بن سابط » به نقل از « سعد » منتهى كرده است مىنويسد : « سعد » گفت : نشسته بودم در